Een aantal jaren geleden kwam ik op het punt in mijn werk dat ik dacht: ik word hier echt niet blij meer van, ik denk dat ik na 20 jaar mijn vak wel lang genoeg heb gedaan. Ik wilde het liefst iets heel anders gaan doen, maar wat dan. Ik wilde in elk geval iets “zinnigers” gaan doen. Ik was HR Manager en natuurlijk is dat best zinnig, maar van een andere orde. Ik ben na gaan denken en gaan onderzoeken. Lang verhaal kort: ik kwam er niet uit en ben naar een Loopbaancoach gegaan, wat een hele goede keuze was (dat lijkt nu natuurlijk praten voor eigen parochie …). Ik ontdekte waar mijn hart lag en ben dat ook gaan doen en heb daarbij best een switch gemaakt: ik ben voor mijzelf begonnen als Loopbaancoach. En mijn hart ligt hier helemaal! Ik word er echt blij van, elke dag weer.

Het gebeurt in mijn loopbaantrajecten ook vaak, dat mensen iets heel anders gaan doen dan ze tot nu toe hebben gedaan. Ik raad het de mensen die starten met een traject ook aan: ga er met een volledig open vizier in. Ook al denk je dat je al weet in welke hoek je hart ligt, laten we breder kijken dan dat. Vrijwel altijd willen de kandidaten dat zelf ook. En ik vind dat zo goed! Ik beschrijf het vaak als een trechter. We beginnen heel breed en kijken naar alles wat je leuk vindt en die trechter wordt steeds smaller tot er onderaan uit de komt waar jouw hart ligt. En dat systeem werkt zo goed omdat we heel breed op zoek gaan, dus buiten de geijkte paden van jouw vak of je functie gaan kijken. En daar komen zó’n leuke en verrassende uitkomsten uit. Een aantal loopbaankandidaten starten met al wel een idee welke sector of hoek hen aanspreekt. Aan het eind van een traject wordt dat dan soms bevestigd en dan is het goed. Een bevestiging is immers ook fijn en geeft rust en duidelijkheid. Maar net zo vaak gebeurt het dat hun droombaan toch heel ergens anders ligt. Anderen maken een hele grote ommezwaai: ontdekken dat hun hart totaal ergens anders ligt dan wat ze tot nu toe deden. Of besluiten dat ze voor zichzelf willen beginnen terwijl ze dat eigenlijk nooit echt zo hebben gezien.

Dat is het resultaat van het traject. Maar de route onderweg is ook heel waardevol. Ik zie kandidaten al heel snel in het traject enthousiast en positief worden. Omdat ze ermee aan de slag zijn, omdat ze steeds meer beginnen te herkennen, er vallen puzzelstukken op hun plek. Het geeft hen rust én energie en dat maakt dat ik mensen van moe, niet vrolijk, ontmoedigd, weer blij, enthousiast en vol zin in hun nieuwe baan de deur uit zie gaan. I love my job! En gun het jou net zo dat jij die van jou ontdekt!